Selecteer een pagina

Oud(er) worden is een cadeau. Samen met Man oud worden een feest. Als ik op vrijdagochtend twijfel of ik bij het keuzemenu van onze huisarts wel of niet ‘spoed’ moet kiezen, ziet ‘samen oud worden’ er opeens heel anders uit. Voor spoedgeval, kies 1

 

Ik google de woorden ‘misselijk’, ‘zweten’, ‘pijn op de borst’.

‘Heb je ook last van je arm?’, vraag ik.

‘Nee, maar het voelt een beetje alsof ie slaapt’, is het antwoord.

 

Voor spoedgeval, kies 1

Het is een vroege herfstochtend en Man ligt onrustig naast me in bed. Een half uur geleden heeft hij in recordtempo onze dochter met de auto naar het treinstation gebracht. De bus kwam weer eens niet opdagen en ze dreigde te laat te komen voor een schoolexamen. Beide zonen zijn nog thuis, hun school start later deze vrijdag. Het belooft een gezellig weekend te worden met kookclub en een zondagse lunch met vrienden.

Als Man terug is van het station loopt hij de slaapkamer binnen. Het is nog vroeg. Hij trekt de gordijnen open en gaat dan naast me liggen.

‘Ik ben zo misselijk’, zegt hij.

‘Ik voel me niet lekker, het gaat niet over’, zucht hij even later.

‘Ik voel me niet goed’, mompelt hij terwijl hij van de ene op de andere zij draait.

Ik ben net wakker, draai me om en kijk even naar Man. Mannen zijn kleinzeriger dan elk ander levend wezen op aarde, dat is een feit. Ik kijk nog eens. Zie zijn gezicht.

Ik verstijf. Hij is asgrauw. Ik ruik zijn zweet. De druppels glinsteren op zijn voorhoofd. Ik aai hem door zijn bos krullen. Zijn overhemd is klam van het zweet. Ik krijg een wee gevoel in mijn buik.

‘Schat ik bel de dokter, dit is niet goed toch?’, ik zoek bevestiging maar Man ligt met gesloten ogen en zwijgt.

‘Voor spoedgeval, kies 1’, zegt het automatische bandje van onze huisarts. Wat moet ik doen? Is dit spoed of is dit een extreme misselijkheid omdat hij zich zo gehaast heeft?

Ik druk op 1. En vertel aan de assistente wat ik zie. Een grauwe, transpirerende Man die onrustig ademhaalt. ‘En zijn arm slaapt’ voeg ik toe. De assistente vraagt of ik direct langs kan komen om een hartfilmpje te maken. Maar dat kan niet want met die verdomde gipspoot kan ik niet lopen en laat staan autorijden. ‘Dan laat ik nu de ambulance komen’, besluit ze resoluut. Ik hang op en streel weer door zijn krullen. ‘Rustig blijven, het gaat allemaal goed komen’, prevel ik meer tegen mezelf dan tegen hem.

Voor spoedgeval, kies 1

We liggen samen in ons bed. Man woelt en draait, zijn gezicht is grijs. Zijn hand ligt op zijn borst, zijn adem is zwaar. Ik kijk door het raam naar buiten en wacht. Dit gebeurt nu niet denk ik. Dit komt goed, zeg ik tegen mezelf. Please schiet op bid ik tot het universum. Ik roep onze zonen, vertel dat papa niet lekker is en vraag of ze bij de voordeur willen wachten zodat ze de ambulancemedewerkers direct binnen kunnen laten. Ik zie hun angst, voel de spanning oplopen. Ik laat Man even alleen, strompel mijn bed uit en kleed me snel aan.

Sirene

In de verte hoor ik de sirene van de ziekenwagen. Het lijkt alsof ik van boven naar de situatie kijk, alsof ik er niet echt bij ben. Even later stappen twee ambulanceverpleegkundigen onze slaapkamer binnen. Rustig en beheerst stellen ze vragen, plakken ze stickers en geven ze een injectie. Ik kijk toe en voel me totaal machteloos.

Weer een kwartier later schuiven ze de brancard met Man erop gegespt de ambulance in. Ik ga voor in de auto zitten en zie onze zonen, met witte gezichtjes, in de deuropening staan. ‘Mam laat snel iets weten’, roep ik snel . Ze kijken toe hoe de ambulance even later de oprit afrijdt.

Het ene moment maak ik me nog druk omdat ik met een gipspoot niet lekker kan badderen. Een kwartier later staat mijn wereld op zijn kop en schiet de gedachte door mijn hoofd dat ik misschien alleen met vier kinderen verder moet. Die gedachte is zo bizar dat ik ‘m niet meer toelaat.

Voor spoedgeval, kies 1

In het ziekenhuis rijden we, Man op de brancard en ik in de rolstoel erachteraan, naar de hartbewaking. Na een serie onderzoeken meldt de arts dat Man moet blijven. Zijn kransslagaders zijn waarschijnlijk ergens vernauwd. Een dotterbehandeling, waarbij een stent wordt geplaatst, zal dit probleem oplossen. ‘Dan ben ik weer als nieuw’, stelt Man me gerust. Moe dut hij in terwijl de machines naast zijn bed zijn hartslag in de gaten houden.

Kleur

De medicatie doet goed werk. Man heeft weer kleur op zijn wangen en is energieker. Hij vertelt wat hij zou doen als hij ziekenhuisdirecteur of Hugo Borst zou zijn. ‘Dan maak ik zorgopleidingen gratis en worden de salarissen veel hoger’. Ook het zoutloze eten krijgt een recensie ‘niet te eten maar die karren waar de voedingsassistenten mee rondgaan zijn supercool die wil ik thuis ook’. Zijn kamer is te warm ‘waarom kan het raam niet open?’. Tevreden constateer ik dat Man zich al beter voelt. Totdat er plek is voor zijn dotterbehandeling moet hij in het ziekenhuis blijven.

Ik stop een hele fles wijn in de tas en prop er een wijnglas naast.

Familie en vrienden chauffeuren me op en neer naar het ziekenhuis. Bijzonder lastig om je handen niet vrij te hebben en niet mobiel te zijn! Thuis ben ik gelukkig steeds handiger op mijn krukken. De derde avond wil ik een wijntje. Maar ik ben alleen thuis. Ik hang mijn grote handtas om mijn nek en strompel naar de koelkast. Ik stop een fles wijn in de tas en prop er een wijnglas naast. Ik zie mezelf in het raam en schiet in de lach. Voorzichtig stiefel ik naar de tv-kamer en plof daar op de bank. Pas later krijg ik de Gouden tip om me zittend op een bureaustoel te verplaatsen. Nu rol ik door het huis en heb ik mijn handen vrij, cool!

Ik ben alles tegelijk

Met Man gaat het ondertussen steeds beter. Hij kletst met kamergenoten en wacht geduldig op de behandeling. Na enkele dagen ziekenhuis ‘ik doe hier geen oog dicht, te veel geluiden, die machines piepen’ en De Kwestie ‘als ik plat moet blijven liggen hoe moet ik dan poepen?’, wordt hij dan toch gedotterd. De ingreep gaat goed, hij heeft geen blijvende schade opgelopen zegt de cardioloog. Met twee stents en 4 pillen per dag rijker komt mijn Man weer naar huis. De zonen zijn opgelucht, de dochters gelukkig. En ik? Ik ben alles tegelijk.

Meer lezen over Man? klik hier

Hoe herken je een hartinfarct

wat je moet doen